الحکمة ۳۷۰ نهج البلاغة:وروي علی عليه السلام قلمااعتدل به المنبرإِلاّ قال أَمام خطبته:أَيُّهَا النَّاسُ، اتَّقُوا اللهَ،فَمَا خُلِقَ امْرءٌ عَبَثاً فَيَلْهُوَوَلاَ تُرِكَ سُدىً فَيَلْغُوَوَمَا دُنْيَاهُ الَّتي تَحَسَّنَتْ لَهُبِخَلَفٍ مِنَ الاَخِرَةِ الَّتي قَبَّحَهاسُوءُ النَّظَرِ عِنْدَهُ،وَمَا الْمَغْرُورُالَّذِي ظَفِرَ مِنَ الدُّنْيَابأَعْلَى هِمَّتِهِ كَالاْخَرِ الَّذِي ظَفِرَمِن الاْخِرَةِ بِأَدْنَى سُهْمَتِهِ.حکمت ۳۷۰نهج البلاغهترجمه به شعر این حکمت:( هدفداری انسان وضرورت تقوا):چنین نقل نمودند امام سخیعلی روح ایمان، آن متقیهمیشه به منبر میفرمود چنین:که قبل سخن بود عباراتش اینبترسید ایا مردمان از حداچو بیهوده خلقت نگشتیدشمابه بازیچه ننمود شمارا رهاچو این دنیا زیباست در دیده هانباید شود جایگزین آخرتبرای اینکه هست زشت وبی عاقبتمقامها که در دنیا بالاترستدر آن دنیا ناچیز گردند وپست
برچسب:
نویسنده: مهتاب سامانی
تاريخ: پنجشنبه
8 دی
1401 ساعت: 11:55